ปี 2013 ถนนซังอัม เขตมาโพ กรุงโซล
ต่อไปเป็น
ดาวของวันนี้ครับ เจ้าสาวซองนาจองจะเข้ามา
เจ้าสาว...เชิญครับ
ต๊ายตาย ดูเจ้าบ่าวใจร้อนซิ
นี่เจ้าบ่าว ทนมาได้ยังไงตั้งนาน ในเมื่อชอบเธอมากขนาดนั้น
นี่ ฉันสวยย่ะ
ขนาดฉันยังมองว่าตัวเองสวย แล้วเจ้าบ่าวจะแค่ไหน
ก็แหงละ สาววัยละอ่อนจะไม่สวยได้ยังไง
ฉันรู้น่า แต่ดูผิวฉันตอนอายุ 20 ดิใสปิ๊งซะไม่มี
นี่ นั่นผู้เล่นคิมแจฮยอนไม่ใช่เหรอ
โอ๊ะ จริงด้วย
เขามางานแต่งด้วยเหรอ
ไม่รู้สิ ตอนนั้นฉันไม่ทันสังเกต
ว้าว เขาหล่อจริงๆ
ตอนที่เราเรียนมหา'ลัย ผู้เล่นคิมแจฮยอนฮอตสุดๆ
โธ่เอ๊ย เขาไม่อยู่ในหัวฉันเลยสักนิด
สามีฉันหล่อกว่าตั้งเยอะ
ทีรัก
โถ เมารึเปล่า ยินดีกับการแต่งงานด้วยนะ
นี่ ฟังผู้เล่นคิมแจฮยอนพูดหน่อยสิ ผมว่าเจ้าบ่าวกับเจ้าสาวดูคล้ายกันนะ
ได้ยินว่าคู่บ่าวสาวที่คล้ายกัน จะครองรักกันอย่างมีความสุข
ผมเชื่อว่าคุณทั้งสองจะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
ขอแสดงความยินดีและขอให้มีความสุข
คิมแจฮยอน
24 ตุลาคม ปี 1994
Seoul Twins เอาชนะโลมาแปซิฟิก 3:2
และได้เป็นแชมป์ประจำปีของเกาหลี
นี่เป็นการครองแชมป์ครั้งแรก ของทีมSeoul Twinนับตั้งแต่ก่อตั้งทีมมา
เอาโสมมาทำอะไร นี่คุณจะเอามาดองเหล้าเหรอ
แล้วคุณดองเหล้าเอาไปทำอะไร
ป๊าดโธ่ ผู้หญิงคนนี้ นี่เป็นเหล้าธรรมดาหรือไง
นี่เอาไว้ฉลองที่ทีม Seoul Twin ได้เป็นแชมป์ประจำปีของเกาหลี
เพื่อฉลองการเป็นแชมป์ไงล่ะ
ถ้าฉลองแชมป์ เราดื่มอย่างนี้ก็ได้นี่
ทำไมคุณต้องทำเหล้าดองยา
ป๊าด ผู้หญิงนี่ งั้นก็ไม่โรแมนติกสิ
หลังจากเหล้าดองนี้ได้ที่ พอเราชนะอีกฉันก็จะได้ดื่ม
โถ แล้วเมื่อไหร่จะได้เป็นแชมป์อีกล่ะ
ป๊าดติโธ่ ผู้หญิงหนอผู้หญิง
"ในที่สุด" เราก็ได้รางวัลจากการฝึกอย่างหนัก
แถมเรายังมีสามหนุ่มไฟแรงอยู่ในทีม
ก็คือ ยูจีฮยอน ซอยงบิน แล้วก็คิมแจฮยอน
ทั้งสามคนมาอยู่กับทีมแค่แป๊บเดียว
ชนะแค่ครั้งเดียว พวกแฟนคลับไม่หนำใจหรอก
คนคนนี้ ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย... ฉันฟันธงได้เลยว่าปีหน้าเราจะเป็นแชมป์อีกแน่นนอน
ถ้าเราไม่ชนะ...
ฉันให้เจี๋ยนเลย
คุณก็รู้จักทีมแฮแท อย่างน้อยๆคุณต้องมีพิชเชอร์แบบซันดงยอล
ป๊าด เจ้าซันดงยอลอายุเกิน 30 แล้ว ขาลงของมันแล้วล่ะ
เธอนี่...
อ้อ หรือว่า เขาคิดจะไปญี่ปุ่น ไปอยู่ทีมจุนิชิหรือไง ถุย
เท่าที่ฉันเห็น เขาไม่มีทางไปญี่ปุ่นได้หรอก (ในความเป็นจริงเขาได้ไปอยู่ทีมจุนิชิ)
อีจองบอมก็เล่นเก่งเหมือนกัน
โธ่ถังกะลังมังแตก
อีจองบอมเป็นแค่มือใหม่หัดเล่น (ผู้เล่นในตำนานอีกคนของเบสบอลเกาหลี)
ตากแดดได้สักปีเดี๋ยวก็จอด
ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย...
ในขณะที่ ทีม Seoul Twins ของเรา
จะผูกขาดครองแชมป์ 10 ปี
ตลอดสิบปีนี้ เราจะเข้ารอบชิง ในการเล่นนอกฤดูกาล
ที่รัก ถ้าเธอไม่รู้อะไรก็อย่าพูดดีกว่า ตั้งแต่นี้ไป ชีวิตฉัน...
จะต้องดีขึ้นชัวร์ป๊าบ
หนทางสู่ชัยชนะกำลังจะวิ่งมาหาเรา
เธอช่างไม่รู้อะไรเอาซะเลย...
ดูนี่ซะก่อน
นี่...
มัวทำอะไรอยู่ เธอต้องเทด้วยมือทั้งสองข้างสิ
23 ตุลาคม ปี1994 ในการฉลองที่ทีมSeoul Twins ได้เป็นแชมป์
"สุดท้าย"มักจะผ่านไป โดยไม่รู้ว่านั่นเป็นครั้งสุดท้าย
เหตุผลที่ทุกๆ"สุดท้าย" ในโลกนี้อาจเป็นเรื่องน่าเศร้า
เพราะความเสียใจที่เรา ปล่อยครั้งสุดท้ายให้ผ่านไปโดยไม่รู้ตัว
ฤดูใบไม้ร่วงของปี 1994...
ทีมSeoul Twin ของพ่อ ได้เป็นแชมป์เป็นครั้งสุดท้าย
และฤดูสุดท้ายของเราตอนอายุ 20 ปี ดูเหมือนว่าจะยาวนานตลอดไป
และความใกล้ชิดที่ไม่ทันสังเกต ทีม Seoul Twins ได้เป็นแชมป์ประจำปีของเกาหลี
"สักวันหนึ่ง" โดยอีซังอึน ปี 1993 ~ตอนที่เธอยังเป็นเด็ก เธอยังไร้เดียงสา ~
ในวัย 20 ปี หัวใจของเรากำลังเต้นระรัว... ~ตอนที่เธอยังเป็นเด็ก เธอยังไร้เดียงสา ~
ด้วยความตื่นเต้นกับการท้าทายใหม่ๆ ~เมื่อเธออยู่ในห้วงแห่งรักเธอไม่รู้หรอกว่ารักเป็นเช่นไร ~
หัวใจของเรามีความรักและ
เราไม่ได้รู้สึกหวาดกลัว
~แต่ตอนนี้เมื่อมองย้อนกลับไป ~
~ฉันจึงตระหนักว่าเรายังเด็กและรักกัน ~
~สักวันหนึ่งเราจะได้เจอกันอีก ~
~ถึงแม้ไม่มีใครรู้ว่าเราจะได้เจอกันที่ไหน ~
ประกาศจากคณะวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ เปลี่ยนห้องเรียนของภาคเรียนจากห้อง 204 เป็น 401
ความตื่นเต้น ความรักและความกล้า คุณจะรู้สึกได้แค่ตอนอายุ 20 ปี...
โดยไม่รู้ว่าเวลานั้นมีค่าแค่ไหน...
นั่นเป็นวันสุดท้ายของเราตอนอายุ 20 ปี
รีบไป เร็วเข้า
ตอนที่ 10 บางทีนี่อาจเป็นครั้งสุดท้าย
วันที่ 30 ธันวาคม ปี 1994
ลูกสาวที่รักของแม่
ลูกสาว ลูกสาวตัวแสบของแม่
ข้างนอก...
หิมะกำลังตกจ้ะ
หิมะตกจริงๆนะ
ระหว่างอยู่โซล เซาะกราวอย่างพวกเรา ต้องไม่พลาดดูหิมะตกนะจ๊ะ
แม่มาบอกลูกแล้ว นอนหลับต่อไปนะ
เพลง "All I want for Christmas" โดย มารายห์ แครี่ ~มีเพียงสิ่งเดียวที่ฉันต้องการ~
~ฉันไม่สนใจในของขวัญ~
~ที่กองใต้ต้นคริสต์มาส~
~แต่ฉันปรารถนาเป็นเจ้าของเธอ~
~มากเกินกว่าที่เธอรู้~
~โปรดทำให้ความปรารถนาของฉันเป็นจริง...~
พี่
~สิ่งเดียวที่ฉันอยากได้ในวันคริสต์มาส~
~คือเธอ...~
ฉันคงเป็นบ้าไปแล้วแน่
เฮ้อ ฉันคิดอะไรไม่ออกเลย
นั่นใคร จองใช่มั้ย
มีอะไร เกิดเรื่องอะไรรึเปล่า
เปล่า
นอนต่อเถอะ
พี่
ลืมตาสิ
ทำไม
ข้างนอก....
หิมะกำลังตก
หิมะกำลังตกอยู่ข้างนอก
จริงเหรอ
เปิดม่านสิ
~คือเธอ...~
~ฉันไม่อยากได้ของขวัญมากมายในวันคริสต์มาส~
~มีเพียงสิ่งเดียวที่ฉันต้องการ~
นี่เป็นหิมะตกครั้งแรกของปีนี้
~และฉันก็ไม่สนใจในของขวัญ~
~ที่กองใต้ต้นคริสต์มาส~
~เพราะค่ำคืนนี้ฉันต้องการเธอเท่านั้น~
~ช่วยกอดฉันไว้ให้แนบแน่น~
การมาโซลนั้น เราต้องไม่พลาดดูหิมะตกนะ
~ที่รักจ๋า สิ่งเดียวที่ฉันอยากได้ในวันคริสต์มาส~
สดชื่นจังเลย
ว่ามั้ย
~คือเธอนะ ที่รักจ๋า~
~สิ่งเดียวที่ฉันอยากได้ในวันคริสต์มาสคือเธอ ที่รักจ๋า~
~สิ่งเดียวที่ฉันอยากได้ในวันคริสต์มาส...~
พี่เอง...
ก็รู้สึกว่าฉันเป็นคนดีน่าคบหาใช่ป่ะ
แต่ฉัน...
ไม่คิดว่าพี่เป็นคนน่าคบหาเลย
ก่อนหน้านี้...
พี่ยังจำที่ยุนจินพูดได้มั้ย
ที่ยุนจินพูดตอนเมาว่า
ฉันชอบพี่
เป็นความจริง
ฉันกำลังบอกว่าเป็นความจริง
เฮ้อ น่าอายจังเลย
ฉันเขินอายจนแก้มแดงแล้ว เห็นมั้ย
เขิน...
จอง
พี่...
หยุด ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น
เพราะจะทำให้ฉันอายม้วนต้วน
พี่ไม่ต้องทำอะไรเลย
ฉันไม่ได้ขอร้องให้พี่ชอบฉัน
แต่ฉันบอกความในใจกับพี่เท่านั้น
เขิล...น่าอายจังเลย
ถ้าบางครั้งฉันเขินอายแบบนี้
ช่วยกอดฉันไว้แบบนี้ด้วย
เข้าใจมั้ย
เพลง Winter Alone โดย คังซูซี่ ~ความฝันเมื่อวันวานช่างมีมากมาย~
~และทำให้สุขใจเหลือคณา~
เป็นเพราะหิมะตก
ฉันต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ เพราะหิมะตกครั้งแรก
~ความรักอันแสนนานก่อนวันนี้~
~เป็นรักที่แสนอ่อนโยน~
~นภาดลหน้าหนาวนั้นช่างสดใส~
~หิมะขาวโปรยปรายลงมาอย่างบางเบา~
~แม้แต่ดวงใจฉันก็ยังเจือสีขาว~
นายตื่นแล้วเหรอ
จะไปซ้อมใช่มั้ย ~ไม่ว่าครานี้เธอจะอยู่หนใด~
~ฉันสงสัยความในใจที่เธอรับไว้~ ใช่
คนดังเนี่ยมักจะต่างจากคนอื่น
ตั้งใจซ้อมให้ดีนะ ฉันจะกลับไปนอนต่อ
~ระหว่างที่เฝ้ามองหิมะขาวกองทับถม~
~ยามที่เธอและบางคนกำลังสุขสม~
หิมะกำลังตกข้างนอก
จริงๆนะ
~แต่ฉันตัดความเสียใจในเธอไม่ได้เลย~
~หอพักซินชอน~
โค้ชกำลังทำอาหารหรือครับ
คุณป้าไปไหนครับ
เฮ้อ...เธอบอกยืนนานไม่ได้เพราะตั้งท้อง
แล้วเด็กอื่นๆล่ะ ไปเรียกลงมาซิ
ครับ
อ่ะนี่
อ้อ ชิลบง
นายได้...อะไรน้า อ้อ ใช่ นายได้รับการทาบทามให้ไปสัมภาษณ์พรุ่งนี้ใช่มั้ย
ครับ ไปสัมภาษณ์กับทีมโยมิอูริ * ครับ (* ทีมเบสบอลของญี่ปุ่น)
โห นายได้รับการทดสอบ เพื่อให้เข้าร่วมทีมแล้วนี่
ยังครับ นี่เป็นการพบกันขั้นแรกเท่านั้น
คงต้องใช้เวลาอีกนานพอควรครับ
นี่ ถึงอย่างนั้นก็ตาม พรุ่งนี้จะเป็นวันสำคัญมากสำหรับนาย
นายจะไปได้สวย ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหน
ฉันอยากมีลูกชายอย่างนายมาก
สำหรับนาย ดูสารรูปนาย...
ไอ้ขยะนี่ เมื่อไรถึงจะ...
ใส่เสื้อกลับกันแล้ว เจ้าบ้า
ว่าแต่ พ่อกำลังทำอะไรครับ
อ๋อ บะหมี่
บะหมี่...โอ๊ย เจ็บนะ
ห้ามแตะต้อง หยิบบะหมี่หลังจากฉี่ได้ไง ไอ้ซกมก
ไป รีบไปล้างมือเดี๋ยวนี้
เฮ้อ เมื่อไหร่นะ ไอ้ขยะจะเป็นผู้เป็นคนกับเขา
ถ้านายเป็นลูกชายของฉัน คงตายด้วยน้ำมือฉันไปแล้ว
เมื่อไหร่นายจะเป็นผู้เป็นคนซะที
โธ่เอ๋ย...ไม่น่าอยู่รกโลกเลย
นี่อัลไล
อะไรกันเนี่ย ตอนนี้หน้าหนาว...
ฉันเองเป็นคนที่อยากกินอาหารชนิดนี้
ฉันอยากกินบะหมี่เย็นในซุปถั่วมาก จนอดใจไม่ไหว
แม่นี่พิลึกคนจริงๆ แม่อยากโอ้อวดว่ากำลังตั้งท้องเหรอ
นี่เป็นครั้งแรกที่ผมต้องทานบะหมี่เย็นในซุปถั่ว ในวันหิมะตกโปรยปราย
เป๊ะเลย
พ่อครับ ถ้าผมกินหมดชาม คิดว่าสมองผมคงเย็นเป็นน้ำแข็ง
ผมคงต้องขึ้นไปเอาเสื้อกันหนาวที่ชั้นบน
เอายัดใส่ปากแล้วกินซะ
ตอนนี้ปิดเทอมแล้ว แต่พวกนายเอาแต่สุมหัวอยู่ที่นี่
แล้วทำให้ครอบครัวของฉันวุ่นวายทำไม
ถึงแม้เธอจะทำบะหมี่เย็นให้กิน พวกนายก็ควรรู้สึกขอบคุณแล้วกินซะ
ต้องทำแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
ครับ
เป็นยามเช้าที่สดชื่นจัง
ส่งมาให้ฉัน
แต่ตอนนี้ พวกเขามาพักที่นี่ได้หนึ่งปีแล้ว
และจัดการเรื่องต่างๆด้วยตัวเองได้
อีกอย่าง หิมะก็ตกเป็นครั้งแรกของปีนี้
ทำให้ฉันอยากซดกาแฟอุ่นๆ
ก็ไม่เลวนะ
งั้น เรามาดื่มกาแฟที่พวกเด็กๆชงให้กันเถอะ
หนูจะไปชงให้ค่ะ
ไม่ต้อง เด็กสาวไม่ควรชงกาแฟ
นี่ ซัมชอนโพ
มัวทำอะไรอยู่ ลุกขึ้น
ผมชงให้ก็ได้ แต่...
ทำไมต้องเป็นผมด้วย ในเมื่อมีเด็กอื่นๆอยู่แถวนี้ด้วย
นายกำลังบอกว่าฉันควรเป็นคนชงใช่มั้ย
นี่...บอกฉันมาตามตรง
นายอายุเท่าไหร่
เด็กอื่นๆต่างก็พูดว่า นายอายุน้อยที่สุดใช่มั้ย
ฉันได้ยินว่านายยังอายุไม่ถึง 20 เลย
อีกนานกว่าเขาจะอายุ 20 ตอนนี้เขาอายุ 18 เท่านั้น
เขายังเป็นเด็กซ่าร่าเริงวัย 18
นี่แปลว่านายอายุน้อยกว่าเด็กอื่นๆสองขวบ
ถ้างั้น นายก็ควรเรียก ยุนจินว่า "พี่สาว" สิ
ที่จริงแล้ว เขาควรขอบใจ ที่หนูให้เขากินข้าวร่วมโต๊ะด้วย
ยัยนี่ เงียบนะ ไม่งั้นฉันจะใส่ยาพิษลงในกาแฟของเธอ
ฉันไม่ดื่มกาแฟหรอกย่ะ
ใช่อ่ะ ยุนจินบอกว่าไม่ชอบดื่มกาแฟ
เธอบอกว่าถ้าดื่มกาแฟหัวใจจะเต้นแรง แล้วนอนไม่หลับตอนกลางคืน
เธอบอกว่าเป็นเพราะสารคาเฟอินใช่มั้ย
เธอเสกสรรปั้นเรื่องขึ้นเองเท่านั้น
อย่าตอแหลเลย นังตัวดี
เธอดื่มกาแฟ "ไม่เป็น" เพราะไม่ยอมดื่มตั้งแต่เด็ก
นายอยากตายใช่มั้ย อยากถูกฉันฆ่าหรือไง
นายอยากตายด้วยน้ำมือของพี่สาวคนนี้ใช่มั้ย
บอกว่าให้หยุด
คราวหน้า ฉันจะหักคอนาย
นี่ พ่อนั่งอยู่ตรงนั้นนะ
เอาเลย หักคอเจ้าบ้านั่นซะ
เรามาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันนะ
เฮ้อ ให้ตายสิ
อืม อีกสองสามวันก็จะขึ้นปีใหม่... พวกนายไม่กลับบ้านกันเหรอ
เด็กอื่นๆต่างก็กลับบ้านทันทีหลังปิดเทอม
ผมจะกลับบ้านวันพรุ่งนี้ครับ
ผมยังมีชั่วโมงเรียนฤดูหนาวเหลืออยู่
ผมจึงจะกลับบ้านเดือนมกราคม หลังจากหมดชั่วโมงเรียนแล้ว
อ้อ ใช่
ผมได้รับบัตรดูหนังสิบใบจากรุ่นพี่ ซึ่งอยู่บ้านเกิดเดียวกัน ใครอยากไปดูบ้าง
ฉันไปไม่ได้
ประเดี๋ยว ฉันจะไปซื้อตั๋วที่สถานีขนส่ง
ฉันต้องไปยืนเข้าแถวซื้อตั๋ว
ฉันไม่ชอบดูหนัง
บ่ายนี้ฉันต้องไปฝึกซ้อม
วันนี้กับพรุ่งนี้ ฉันต้องทำงานเต็มเวลา
ฉันไปได้
พี่เป็นเพียงคนเดียวเท่านั้น ที่ผมพึ่งพาได้
ฉันก็ไปได้
- ฉันด้วย - ฉันด้วย
เราคิดจะไปดูคอนเสิร์ตอาหารค่ำของจูฮยอนมิ
แต่ตั๋วถูกขายหมดแล้ว เราจึงมีเวลาว่างเหลือเฟือ
ฉันคิดว่าเราควรไปดูหนังแทน
เป็นหนังประเภทไหน ชื่อเรื่องอะไรจ๊ะ
เรื่อง "แผนฆ่าเมีย" ครับ
ฉันคิดว่ามีวิธีที่แนบเนียนในการฆ่านะ
ขอเช็ดกระจกหน่อย คาดเข็มขัดให้เรียบร้อย
นายบอกว่าเราจะไปโรงหนังอะไรนะ
พิคาดิลีครับ
พิคาดิลีเหรอ
ครับ
ลุงครับ ทางโรงแรมโทรมาครับ
โทรบอกว่ามีที่ว่างเหลืออยู่ ถ้าลุงไปตอนนี้ ก็จะเข้าชมได้ครับ
นี่ แฮแท เมื่อวานนายไปนัดบอดมาใช่มั้ย
มีโทรศัพท์จากผู้หญิงคนนั้นน่ะ
เราไปกันเลยมั้ย
ชเวจินชิล (นักแสดงหญิงชื่อดัง)
ฉันจะมีสมาธิดูหนังได้ยังไง
ไอ้ขยะหัวเราะขี้แทบเล็ด
ฉันไม่เคยเห็นเขาหัวร่องอหายขนาดนี้ในชีวิตเลย
เธอจะทำยังไง
ฉันนึกไม่ออกว่าตัวเองกระเดือกข้าวโพดคั่ว ด้วยปากหรือหรือตูด
แต่ดูเหมือนเขาจะไม่คำนึงถึงเรื่องนี้มากนัก
แม้จะมีเพื่อนสนิทนั่งอยู่ข้างๆเขา เขาก็ไม่น่าทำตัวตามสบายแบบนั้น
เขาไม่เห็นฉันเป็นผู้หญิงใช่มั้ย
เรื่องจริงใช่มั้ย
ช่างเถอะ ฉันไม่สนใจ ฉันไม่ได้คาดหวังอะไรมาก
คิดซะว่าได้ไปดูหนังกับเขา
ฉันไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นไร
เธอน่าจะสารภาพนะ
ฉันสารภาพแล้ว
ตอนเช้าตรู่ที่หิมะตก ฉันสารภาพแล้ว
ฉันบอกว่า ฉันชอบเขา
ชอบเขาฝุดๆเลย
ว้าว
เขาว่ายังไง
เขาเงียบเป็นเป่าสาก
ฉันบอกเขาว่าไม่ต้องพูด
เธอไม่อายเหรอ
ฉันไม่ทันคิดด้วยซ้ำว่าอายเป็นยังไง
เพราะฉันไม่สติสตังแล้ว
ยังไงก็เถอะ เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นควาบลับนะ มีแค่เธอเท่านั้นที่รู้
เธอบอกใครไม่ได้นะ
แน่นอน เธอก็รู้ฉันเก็บความลับเก่งจะตาย
ว่าแต่ หนังสนุกมั้ย
ไม่รู้ดิ
ฉันจำเรื่องราวไม่ได้เลย
ฉันไม่มีกะจิตกะใจดูหนังเลย
ค่ะ สวัสดีค่ะ
คุณพ่อ สบายดีใช่ไหมคะ
ค่ะ พวกเราสบายดีเหมือนกันค่ะ
พ่อของซัมชอนโพ
ไม่มีอะไรหรอก แต่กยูนของพวกเรา เขาบอกว่าจะกลับบ้านพรุ่งนี้...
ฉันไม่รู้ว่าเขาซื้อตั๋วแล้วหรือยัง
ซองกยูนอยู่บ้านไหม
อ้อ กยูนออกไปซื้อตั๋วที่ท่ารถแล้วค่ะ
เขาออกไปต่อแถวซื้อตั๋วแต่เช้า เพื่อเดินทางกลับบ้านพรุ่งนี้ค่ะ
ไม่ต้องกังวลนะคะ ยังไงก็มีตั๋วสำหรับเดินทางคนเดียวอยู่แล้วค่ะ
ว่าแต่คุณพ่อ สุขภาพร่างกายแข็งแรงดีใช่ไหมคะ
แน่นอน คุณซองก็เหมือนกันใช่มั้ยครับ
คะ สุขภาพฉันแข็งแรงดีที่สุด ถ้าไม่ดี ฉันคงกลายเป็นซากศพไปแล้ว
โห ฉันชอบเสียงที่สดใสร่าเริง ของคุณซองทุกครั้งที่โทรไปจริงๆ
ขอบคุณมาก ฉันก็รู้สึกดีเหมือนกัน
คุณมีผู้บ่าวหรือยังครับ
ผู้บ่าวเหรอคะ ไม่มีค่ะ
คุณซอง อยากมาเที่ยวซัมชอนโพมั้ยครับ
ตอนที่ลูกชายฉันกลับบ้านพรุ่งนี้ คุณชวนเพื่อนๆในหอพักมาด้วยก็ได้นะ
ฉันเห็นคนหนุ่มสาวมาที่นี่ เพื่อมารอดูพระอาทิตย์ขึ้นครั้งแรกในปีใหม่
ช่วงนี้หอยทากทะเลในซัมชอนโพสดสุดๆเลย
ฉันจะนึ่งหอยทากทะเลให้พวกเธอเยอะๆ
หอยทากทะเลเหรอ
วันที่ 31 เดือนธันวาคม ปี 1994
พวกนายกำลังจะไปไหนกัน
ก็ บ้านนายไง
นี่ พ่อนายชวนพวกเราให้ไปเที่ยว
เร็วเข้า เดี๋ยวรถติดนะ
เธอด้วยเหรอ
ใช่ ฉันชวนยูนจินไปกับเราด้วย
ถ้ายูนจินไม่ไป งั้นฉันก็เป็นผู้หญิงคนเดียวสิ
ตอนกลางคืนฉันจะนอนคนเดียวได้ยังไง
จะค้างคืนด้วยเหรอ
รีบไป กันเถอะ เร็วเข้า
ถ้าพวกเราไปซัมชอนโพ พวกเราจะได้กินซาซิมิจนพุงกาง และได้ดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วย
น่าเสียดายจริงๆที่ชิลบงกับบิงกือเรมาไม่ได้
ฉันไม่คิดว่าน่าเสียดายหรอก
หนาว ปิดหน้าต่างเหอะ
บรื๊อ หนาวชะมัด
เขาจะไปปะกับพบแมวมองชื่อดังระดับโลก แล้วจะพลาดได้ยังไง
บิงกือเรก็ยุ่งกับงานพาร์ทไทม์ด้วย
ฉันว่าน่าเสียดายออกที่พี่ขยะมาไม่ได้ คงจะเยี่ยมมากถ้าได้ไปเตะบอลริมทะเล
ซัมชอนโพ พ่อนายรู้รึเปล่าว่านายติดเอฟสามตัว
ไม่ เขาไม่รู้
ที่บ้านเรามีปืนอัดลม...
ถ้าพวกนายปากโป้งในเรื่องที่ไม่ควรพูด...
ฉันจะฆ่าพวกนายทุกคน
นี่ เรารู้ว่าอะไรไม่ควรพูดหรอกน่า ไม่ต้องห่วง
ตราบใดที่ยูนจินรูดซิปปากสนิทตอนดื่ม...
อย่ายั่วโมโหฉันนะ
ถ้าฉันองค์ลงละก็ ฉันจะเมาแอ๋ แล้วบอกทุกคนเรื่องแฮแทซื้อถุงยาง และซัมชอนโพติดเอฟ
โอเค จ้าจ้า
อย่าขู่ฉันแบบนี้สิ ฉี่จะราดใส่กางเกงแล้วเนี่ย
ยังไงก็ตาม ฉันรู้สึกว่าทริปครั้งนี้น่าสนใจมาก
นายไม่คิดอย่างนั้นเหรอ
นี่ จุน
ครับ
นายต้องไม่เชื่อเรื่องที่เกิดขึ้นแน่
ว่าไงนะครับ
คิม... วิชาจุลกายวิภาคศาสตร์
นี่ หมอคิม
นายต้องไม่เชื่อเรื่องที่เกิดขึ้นแน่
เพราะหิมะตก เครื่องเลยบินขึ้นไม่ได้
เขาเพิ่งโทรมาแจ้งว่ามาที่นี่ไม่ได้
เขาบอกว่าเขาจะไปไฟลท์แรกวันพรุ่งนี้ เพราะงั้นไปพักผ่อนเถอะ ไว้เจอกันพรุ่งนี้เช้า
ครับ
ศาสตราจารย์ของเรา... ลื่นล้มเพราะหิมะ
เขาเข้ารับการรักษาที่แผนกศัลยกรรมกระดูก
การนำเสนองานวันนี้จึงยกเลิก
โชคดีปีใหม่นะเว้ยเพื่อน
นี่ ทางนี้
มาแล้วจ้า
เราเตรียมไว้น้อยไปใช่มั้ย แต่สดจากทะเลทุกตัว กินเยอะๆนะ
ถ้านี่เรียกว่าน้อยไป งั้น...
เตรียมอาหารแบบจัดเด็มจะเป็นแบบไหนกันนะ
แม้แต่ในซูนชอน ผมก็ไม่เคยเห็น โต๊ะอาหารใหญ่ขนาดนี้เลยครับพ่อ
เธอเป็นเด็กที่อยู่ร่วมห้องกับลูกชายฉันใช่มั้ย
ที่มีฉายาว่า "คนดันทุรัง" ใช่มั้ย
ครับ
สวัสดีครับ ผมอยู่ร่วมห้องกับลูกชายพ่อ ผมเป็นเพื่อนร่วมห้องของเขาครับ
ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ
แท้บ่ โธ่เอ๊ย...
เธอมีอัธยาศัยดีมาก งั้นคงเข้ากับลูกชายฉันได้ดีมากสินะ
หน้าตาก็หล่อเหลามาก
ชื่ออะไรจ๊ะ
อ้อ ครับ
ผมมาจากซูนชอน...
โอ๊ย ร้อน
ลวกมือเธอเหรอ เป็นอะไรมั้ย
นี่เธอเพิ่งเคยกินหอยทากทะเลครั้งแรกเหรอ
ถ้าเธอใช้มือเปล่าจับแบบนี้ ของเหลวร้อนๆจะไหลออกมา
เธอต้องใช้ตะเกียบคีบออกมาสิ
งั้นเหรอ ฉันไม่รู้นี่
ฉันสติแตกที่เห็นหอยทากทะเล
ไม่เคยเห็นหอยทากทะเลใหญ่ขนาดนี้มาก่อนในชีวิตเลย
พ่อเป็นคนจับมาเองทั้งหมดเหรอคะ
เธอคือคุณซองใช่มั้ย
ค่ะ พ่อ
หนูชื่อซองนาจอง
เรียกหนูว่าคุณซองก็ได้ค่ะ พ่อ
โถโถ น่าเอ็นดูจริงๆ
นี่ กินให้หมดเลยนะ
ขี้หอยทากตรงนี้อร่อยเด็ดสะระตี่ งั้นต้องกินให้ได้นะ
ค่ะ
ป๊าด แซ่บโพดๆแซ่บอีหลี
นี่ นี่ นี่ กินช้าๆ เดี๋ยวก็ท้องอึดท้องเฟ้ออีก
เขาเรียกยัยนี่ว่าชิซูกะ
บ้านเกิดเธออยู่ไหนจ๊ะ นาจอง
มาซานค่ะ
เป็นครั้งแรกที่ไปอยู่โซลเหมือนกันค่ะ
พ่อเธอทำงานอะไรเหรอจ๊ะ
พ่อเธอเป็นโค้ชทีมSeoul Twins ครับ
Seoul Twins ทีมเบสบอลอาชีพ ที่เป็นแช้มป์ปีนี้... เขาเป็นโค้ชครับ
ผลงานช่วงนี้ของพวกเขาดีมากครับ
เธอเข้ากับลูกชายฉันได้ดีมั้ยจ๊ะ
พวกเธอสนิทกันรึเปล่า
แม่ เยอะไปแล้ว
พวกเราเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น
ไม่ต้องพยายามจับคู่พวกเราเลย
ว้าว ฉันปอกได้ดีใช่มั้ย
อ้าปากดิ เธอควรกินนี่นะ
เธอชื่ออะไรจ๊ะ
โจยูนจินค่ะ
บ้านเกิดเธออยู่ที่ไหน
ยอซู ยอซูในจังหวัดจอลลาค่ะ
เธอต้องกินเยอะๆจะได้สูงขึ้นนะ
เธอดูเหมือนเด็กประถมเลย
เธอเป็นนักศึกษามหา'ลัยจริงๆเหรอ
แม่ครับ แม่พูดแบบนี้เพราะแม่ยังไม่รู้จักเธอดี
ตอนนี้ เธอเขินอายนิดๆ แต่...
เธอเป็นสาวมั่นที่สุด ในบรรดาพวกเราครับ
เวลาอยู่ต่อหน้าเธอ เขาจะเป็นหนู แต่เธอเป็นแมว
สองคนนี้ทะเลาะเบาะแว้งกันทั้งวัน ไม่เคยเว้นวัน
ฮงชอล เปลี่ยนช่องหน่อย
พ่อ ย่าเรียกหาพ่อครับ
แกไปสิ กดรีโมตหาช่องที่ฉายละครเรื่อง "ฮันมยองฮเว"
พักนี้ย่าแกติดละครที่อีด๊กฮวาแสดงสุดๆเลย
ถ้างั้น เด็กที่หอมีทั้งหมดแค่นี้เองเหรอ
ไม่ครับ ยังมีอีกครับ
มีนักศึกษาแพทย์จากคเวซาน
พี่ชายซึ่งเหมือนเป็นลูกชายเจ้าของหอ และนักเบสบอลที่มีชื่อเสียงโด่งดังในตอนนี้
มีทั้งหมดเจ็ดคนครับ
พวกเธอน่าจะมากันทั้งหมดนะ
คงจะดีถ้าครั้งนี้ได้เห็นหน้าค่าตาทุกคน
ฉันเช่าเรือลำเล็กไว้ ตอนที่รู้ว่าพวกเธอจะมาเที่ยว
ฉันอยากให้พวกเธอเห็นพระอาทิตย์ขึ้นในวันพรุ่งนี้
ว้าว
นั่งเรือไปดูพระอาทิตย์ขึ้นจากน่านน้ำของเกาะฮันซาน คงจะรู้สึกประทับใจมาก
โห ถ้างั้นพวกเราจะไปดูพระอาทิตย์ขึ้น จากเรือจริงเหรอคะ
เป็นประสบการณ์ที่สุดยอด
ผมคิดว่ากัปตันต้องรู้จักสถานที่ดีน่าเที่ยวแน่
ยังไม่สายเกินไปที่จะโทรเรียกคนอื่นๆนะ บอกพวกเขามาที่นี่สิ
เดิมที พวกเราจะมาด้วยกันทั้งหมดครับ แต่...
คนอื่นๆยุ่งมาก เพราะงั้นมีแต่พวกเราที่มาได้ครับ
พวกเขาพลาดโอกาสนี้เอง ผมคิดว่าพวกเขาต้องตีอกชกหัวด้วยความเสียใจแน่
สาย ซัมชอนโพ
ยินดีต้อนรับ
อ้อ มาแล้วเหรอ
มาแล้วเหรอ
โอ๊ย ฉันรู้สึกเหมือนกำลังจะตาย
ทำไมนายมาช้าจัง
นั่นดิ ทำไมฉันมาช้าจัง มาเริ่มกันใหม่เถอะ
นี่คือนายกเทศมนตรีนะครับ
อีกสักครู่ประมาณบ่ายสามโมง ที่ด้านหน้าศาลาว่าการซัมชอนโพ
เมืองซัมชอนโพและเมืองซาชอน..ซาชอน อะไรนะ...
จะมีการประท้วงเพื่อคัดค้านการควบรวมเมือง
ขอความกรุณาทุกคนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้าน โดยไม่มีข้อยกเว้น
มารวมตัวกันที่หน้าศาลาว่าการซัมชอนโพด้วยครับ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เจ้าหน้าที่อำเภอซาชอน จะมาที่ศาลาว่าการวันนี้ด้วย
ขอให้ประชาชนชาวซัมชอนโพ มาแสดงจุดยืนต่อผู้ว่าฯ ซาชอนกัน
เมืองของเรา ที่เปรียบเสมือนชีวิตของเรา และ
เพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของพวกเราด้วยตัวเอง
คุณทุกคนต้องเข้ามามีส่วนร่วมให้ได้
งานเข้าแล้ว
พวกเขาบอกว่าซัมชอนโพ และซาชอนจะควบรวมเข้าด้วยกัน
พวกเขาเกือบต้องทำสงครามกันเพราะเรื่องชื่อ
ชื่ออะไรล่ะ
พวกเขาโต้เถึยงกันว่า ถ้าทั้งสองเมืองควบรวมกัน "ก็ตั้งชื่อว่าเมืองซัมชอนโพกันเถอะ" "ต้องชื่อเมืองซาชอนสิ"
เพราะเรื่องนี้ พวกเขาจึงประท้วงกันบ่อยครั้ง
เฮ้อ ปวดหมอง จังหวัดกำลังวุ่นวายโกลาหล แต่พวกเขายังตัดสินใจไม่ได้งั้นเหรอ
ปกติ เขาจะตั้งชื่อเมืองตามชื่อเดิมไม่ใช่เหรอ
มีหลายเมืองที่ไม่ได้ทำแบบนี้
เมืองชุงมูและอำเภอทงยอง หลังจากควบรวมแล้วมีชื่อว่าเมืองทงยอง
ฉันได้ยินว่าพวกเขาใช้เวลานานมาก ในการเปลี่ยนชื่อเมือง
อาจเป็นไปได้ว่า....
สุดท้ายแล้ว บ้านเกิดของฉัน จะเปลี่ยนชื่อจากซัมชอนโพเป็นซาชอน
รีบลุกขึ้น พวกเธอควรจะไปด้วยนะ
นักศึกษาเก่งเรื่องประท้วงไม่ใช่เหรอ พวกเธอควรจะไปด้วยนะ
ไปแสดงให้พวกเขาดูวิธีประท้วงที่ถูกต้อง
คนละแวกนี้ยังขาดการเรียนรู้ เลยไปรวมตัวกันแล้วตะโกนโหวกเหวกมั่วไปหมด
แค่ห้านาทีเท่านั้นก็เละตุ้มเป๊ะแล้ว
ได้ค่ะ พ่อ
~สายตาที่เฝ้ามองเธอนั้นเปียกชื้น~
~ฉันขัดขืนการควบรวม~
~ทั้งเธอและฉันไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปแสนเนิ่นนาน~
~ฉันมิอาจอาศัยภายใต้ฟากฟ้าอันมืดมิดของซาชอน~
รีบไป เร็วเข้า
มัวทำอะไรกันอยู่ ไปนำสิ
พ่อครับ ผมคิดว่าเพลงนี้ไม่เหมาะกับงานนี้ครับ
งั้นเหรอ เราจะรู้ได้ไงล่ะ งั้น เราควรร้องเพลงอะไรล่ะ
~เพลงบ้านเกิดของเธอชื่อว่าอะไร ขับร้องโดยแทจินอา ในปี 1994~
ศาลากลางจังหวัดซัมชอนโพ
~จงอยู่อย่างแข็งแกร่งดั่งก้อนหิน (เป็นเพลงที่นิยมใช้ในการประท้วงสมัยนั้น)~
~ถึงแม้พายุจะโหมกระหน่ำ~
~เราก็จะไม่หวั่นไหว แม้จะมีสิ่งล่อใจ~
~จงอยู่อย่างก้อนหินที่แข็งแกร่ง~
~การโอนเอนไปตามสายลมนั้น~
~เป็นเพราะรากเหง้านั้นอ่อนแอ~
~ก้อนหินซึ่งยึดแน่นติดกับพื้นนี้~
~ย่อมยืนหยัดอย่างมีศักดิ์ศรี~
~โป๊ะ โป๊ะ เย่~
~การโอนเอนไปตามสายลมนั้น~
~เป็นเพราะรากเหง้านั้นอ่อนแอ~
~ก้อนหินซึ่งยึดแน่นติดกับพื้นนี้~
~ย่อมยืนหยัดอย่างมีศักดิ์ศรี~
~โป๊ะ โป๊ะ เย่~
~เราทุกคนจะแน่วแน่และไม่สิ้นหวัง~
~และเรียนรู้จากการทดลอง~
~สุดท้ายแล้ว ขอให้เราแข็งแกร่งดั่งก้อนหิน และเป็นเสาหลักของ~
~โลกเสรีทั้งปวง~
~โป๊ะ เย่~
~จงอยู่อย่างแข็งแกร่งดั่งก้อนหิน~
เธอไปเรียนการแคะหอยมาจากไหน
หนูทำมาตั้งแต่เด็กแล้วค่ะ
ที่บ้านเธอเป็นชาวประมงเหรอ
เปล่าค่ะ พ่อหนูทำงานบริษัท
ตอนที่แม่ไปทำงานเสริม แม่จะเอาหอยมาแคะจำนวนมาก
ตอนนั้น หนูนั่งใกล้ๆแม่ และลองแคะหอยตามอย่างแม่
งั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้น พวกเขาก็ต้องให้เงินเยอะล่ะสิ
ค่ะ ใช่แล้วค่ะ ถ้าเราเอามาเต็มสองกระสอบ และใช้เวลาทั้งคืนเพื่อแคะ
หนูจำได้ว่าน่าจะได้ราวๆ 50,000 วอน
หนูกับแม่ก็เอาเงินนั้นไปซื้อเสื้อผ้าโดยที่พ่อไม่รู้
มือเธอเลยชำนาญคล่องแคล่วสินะ เธอเก่งกว่าฉันเยอะเลย
ไม่...ไม่หรอกค่ะ
เอาเหล้ามาให้หน่อย เมียจ๋า
แล้วก็ ฉันมีเงินด้วยนะ
อย่าเมินฉันเพราะฉันไม่มีเงิน
โธ่เว้ย
ไม่ต้องตกใจหรอก หมอนี่เป็นอันธพาลแถวนี้
เขาเป็นพ่อของจองกูน่ะ เมาทีไรเป็นแบบนี้ทุกที
อีกเดี๋ยว เขาจะเอาถังแก๊สออกจากครัว แล้วเขาจะตายพร้อมเมีย
ตายจริง แล้วถ้าเกิดแก๊สระเบิดล่ะค่ะ ไม่กลายเป็นเรื่องใหญ่เหรอ
เธอคิดว่าฉันจัดการกับเรื่องนี้แค่วันสองวันเหรอ
ฉันยกออกมาก่อนแล้ว
นั่นอะไรน่ะ
อะไรน่ะ
พวกเขาเป็นตำรวจปราบจราจลไม่ใช่เหรอ
จริงๆเลย ไอ้สารเลวพวกนี้
เมืองซาชอนสำคัญตรงไหน
ปกป้องเมืองซัมชอนโพ
รักษาไว้ให้คงอยู่ รักษาไว้ให้คงอยู่
ตอนฉันเกิด ชื่อเมืองซัมชอนโพ แต่ตอนฉันตาย จะเปลี่ยนเป็นเมืองซาชอนงั้นเหรอ
จะเป็นเมืองซาชอนงั้นเหรอ จะเป็นเมืองซาชอนงั้นเหรอ
ถ้าชื่อบ้านเกิดของเราเปลี่ยน บรรพบุรุษของเราไม่มีทางหาเราเจอ
พวกเขาจะหาเราไม่เจอ พวกเขาจะหาเราไม่เจอ
รักษาไว้ให้คงอยู่ รักษาไว้ให้คงอยู่
ซัมชอนโพ ซัมชอนโพ
ซัมชอนโพ ซัมชอนโพ ซัมชอนโพ
สวัสดีครับ โทษนะครับผมขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย คุณรู้มั้ยว่าบ้านเลขที่ 217 อยู่แถวไหน
บ้านเลขที่ 217 เหรอ
ครับ
ไม่มีบ้านเลขที่นั้นหรอก
อ้อ...ครับ
คือว่า คุณรู้จักบ้านนักศึกษาชื่อคิมซองกยูนมั้ยครับ
อ้อ ฉันรู้จักบ้านซองกยูน เขาไปเรียนหนังสือที่โซลนี่
ใช่ครับ
ซองกยูนเหรอ แถวนี้ซองกยูนดังมากนะ
เพราะเขาเรียนเก่ง แถมหน้าตาเหมือนจางกุกยองด้วย
เธอเป็นเพื่อนซองกยูนเหรอ
ครับ
เธอก็หล่อเหมือนกันนี่ มาจากโซลเหรอ
ครับ ผมเป็นเพื่อนที่โซล เพื่อนมหา'ลัย
เป็นเด็กโซลนี่เอง ผิวถึงได้ขาวจั๊วะ
เธอไม่เหมือนพวกหนุ่มบ้านนอกเลย
ถ้าเธอไปทางนั้น จะเห็นสหกรณ์การประมง บ้านเขาอยู่ข้างหลัง
ครับ ขอบคุณครับ
นี่
ถ้าฉันเจอเธอ ฉันไม่เอาเธอไว้แน่
เธอไม่ได้ตายดีแน่ ออกมาตอนที่ฉันพูดดีด้วย
ออกมาตอนที่ฉันยังพูดดีๆ
มองหาพระแสงอะไรวะ ไอ้เวร
ไม่เคยเห็นคนเมาเหล้าหรือไง ไอ้สารเลว
ป้า
ป้าเอาหล่อนไปซ่อนใช่มั้ย เอาเมียฉันไปซ่อนใช่มั้ย
อีกแล้ว อีกแล้ว เอาอีกแล้ว ทำไมแกชดเหล้าไม่บันยะบันยังเลย
ป้าก็ดูถูกฉันด้วยเหรอ
เพราะฉันไม่มีเงิน ก็เลยดูถูกฉันใช่มั้ย
นี่ ใครดูถูกนาย รีบกลับบ้านไปซะ
ถ้านายกลับไปรอ เดี๋ยวเมียนายก็กลับ กลับไปนอนที่บ้านนะ
อ้อ แกเป็นใคร
แกดูถูกฉันด้วยใช่มั้ย
เอ่อ เปล่าครับ
ระวังตัวไว้ ให้ดีนะ ฉันเกลียดขี้หน้าแก
โธ่เอ๊ย เหล้าก็คือศัตรู จะโทษใครได้ล่ะ
ถ้าฉันเป็นเมียแก ฉันก็หนีเหมือนกัน
อ้อใช่ ตอนที่เธอไปบ้านหลังนั้น ก็ระวังคุณยายด้วยล่ะ
อะไรนะครับ
ไปถึงก็รู้เองแหละ ระวังด้วยนะ
หล่อจัง
มองฉันซิ มองฉัน
แกคือยองมันใช่มั้ย
ไม่ใช่ครับ
ไอ้เลว แกเห็นลุงแต่ทำเป็นไม่รู้จักงั้นเหรอ
ไอ้เลว ฉันทำงานอาบเหงื่อต่างน้ำส่งแกเรียน เพื่อให้แกทำอย่างนี้เหรอ แกกล้าดียังไง...
นาจอง
นาจอง นาจอง
ตั้งสติไว้
นาจอง อย่าเป็นแบบนี้สิ
นาจอง
เอามาให้ผมเถอะครับ
ไม่เป็นไร นั่งเถอะ เธอเป็นแขกไม่ใช่เหรอ
ถ้างั้น ฉันจะแกะหอยให้เธอนะ
-ลองกินนี่ดูสิ -ผมทำเองก็ได้ครับ
ให้ผมทำเถอะครับ
ลองกินดูนะจ๊ะ
จากซัมชอนโพ
เป็นหอยชื่อดังของที่นี่นะจ๊ะ
ผม...กินเองก็ได้ครับ
อร่อยมากใช่มั้ยจ๊ะ
โอ๊ะ ผม...เช็ดเอง...
ฉันจะเช็ดมือให้เธอด้วยนะ
ไม่เป็นไรครับ...ผมทำเองก็ได้
ฉันเช็ดให้นะ
คนนั้น
เขาเป็นคนยังไงเหรอ
นิสัยดีมั้ย
เป็นคนสบายๆใช่มั้ย
งั้นก็โล่งใจหน่อย
คืนนี้เขาคงจะโดนแม่กวนใจนิดหน่อย
แม่ของเรา
เป็นคนบ้าผู้ชาย
โดยเฉพาะ ผู้ชายหล่อๆ
เมื่อก่อนแม่เคยเป็นกีแซง
กีแซงคนสุดท้ายของโชซอน
โธ่เอ๊ย ปีนี้ก็อายุตั้ง 82 แล้ว แต่แม่ก็ยัง
เที่ยวไล่ล่าผู้ชายแถวนี้อยู่เลย
นี่
นี่ นี่...เร็วๆ เร็วสิ รีบเอาผ้าขนหนูชุบน้ำมาเร็ว
เร็วๆ เร็วเข้า เร็วเข้าซิ
แม่ครับ ขอยาสีฟันหน่อย เร็วๆ เร็วเข้า เร็วเข้าซิ
เอ
นั่นคุณปู่เหรอครับ
ใช่แล้วจ้ะ นั่นสามีฉันเอง
ท่านหล่อมากนะครับ
ผู้ชายคนนี้...
มีภาพลักษณ์ที่ดีมาก
แม้จะอยู่ไกลออกไปตั้งสิบไมล์
ก็ยังมีสาวน้อยวัยจ๊าบแวะเวียนมาดูหน้าเขา
เอ่อ
ท่านเสียไปเมื่อไหร่ครับ
สามสิบกว่าปีแล้วจ้ะ
ผมอายุ 20 ปี
งั้นท่านก็เสียก่อนผมเกิดอีก
แล้วที่ผ่านมาคุณย่าไม่เหงาเหรอครับ
ปีนี้
เธอ...
อายุ 20 ปีใช่มั้ย
ครับ
วัยของเธอดูสดใสจริงๆ
ฉันอิจฉาจัง
คุณย่าครับ
ถ้าหากว่า
คุณย่าอายุ 20 ปีอีกครั้ง
คุณย่าอยากทำอะไรครับ
คุณย่าอยากทำอะไรเหรอครับ
สำหรับคนที่ฉันชอบ
ฉันอยากจะบอกพวกเขาว่าฉันชอบพวกเขา
โธ่เอ๊ย
โอ๊ย ไหม้เกรียมเลย
นั่นอะไรน่ะ รถของเขตซาชอนไม่ใช่เหรอ
ให้ตายสิ พวกเขาบอกว่าจะยกพลมาวันนี้ ฉันก็คิดว่าพวกเขาต้องมาแน่
โอ๊ย ไหม้เกรียมเลย
ว่าแล้ว ฉันพูดถูกจริงด้วย
นั่นเป็นห้องของนายกเทศมนตรี
ฉันได้ยินว่าตัวแทนของเรา กับตัวแทนของเขตซาชอน
กำลังทำประชาพิจารณ์ครั้งสุดท้ายหรือไงนี่แหละ
สงสัยว่าพวกคงจะทำจริงๆ
เราไม่ได้เป็นตัวแทนของชาวบ้าน พวกเราสองสามคนจะเข้าไปในนั้นด้วยได้มั้ย
ฉันได้ยินว่าเจ้าหน้าที่ทางการสองสามคน กับชาวบ้านจากเขตซาชอนจะมา
เราต้องเข้าไปด้วย
เอ่อ...ใครเป็นตัวแทนที่นี่
ทำไม
อยากจับกุมเราอีกงั้นเหรอ
โธ่เอ๊ย คุณพูดเรื่องอะไร
ท่านนายกฯบอกว่า ให้ตัวแทนชาวบ้านสักสามคนเข้าไป
สามคนเหรอ
ผมไม่คิดว่าชาวบ้านสามคนจะทำอะไรได้
โธ่เอ๋ย นี่ไม่ใช่ตำแหน่งที่แต่งตั้งอย่างเป็นทางการสักหน่อย
ระหว่างท่านนายกฯกับเจ้าหน้าที่ซาชอน
นี่เป็นหน้าที่ที่พวกเขาต้องพบและหารือกัน
ตัวแทนชาวบ้านสามคนมาจากเขตซาชอน
เราน่าจะต่อรองกับพวกเขาได้นะ
เข้าไปข้างใน
แล้วพูดอย่างเปิดอกเลย
ผู้ชายคนนี้
ผู้ชายคนนี้ไปเรียนที่โซลไม่ใช่เหรอ
ซองกยูน เธอเข้าไปข้างใน แล้วบอกพวกเขาตามตรงแล้วก็ออกมานะ
ใช่แล้ว นั่นเป็นความคิดที่ดี
เด็กที่มีการศึกษานี่ไม่ธรรมดาจริงๆ
แม่เจ้า ท่าทางเขาฉลาดจะตาย
เขาดูฉลาดสุดๆเลย
ฉัน นายกับทงแจ เข้าไปข้างในกันเถอะ
งั้นก็สบายบรื๋อแล้วล่ะ
นี่เป็นทีมในฝันเลยนะ
เพราะพวกเธอสามคน เป็นคนฉลาดที่สุดแถวบ้านเรา
แล้วเด็กที่ชื่อทงแจอยู่ที่ไหนครับ
ก่อนอื่น บอกให้ทงแจไปซื้อน้ำมาให้หน่อยสิครับ
เขาคือทงแจ
เพื่อนฉันเอง คิมทงแจ
ปีนี้ เขาอายุ 54 ปีแล้ว
นายไปซื้อน้ำเองก็แล้วกัน
ครับ
ตอนที่ฉันยังเป็นวัยรุ่น
ที่หมู่บ้านของเรา
มีต้นไม้ใหญ่ที่แข็งแรง
แต่ต้นไม้ต้นนั้นอยู่หน้าบ้านของเรา
บ้านที่อยู่ถัดไป
เป็นบ้านเพื่อนของพี่ชายคนที่สองของฉัน
และเป็นเพื่อนสนิทที่สุดซึ่งยังมีชีวิตอยู่ เขาอายุห่างจากฉันสองปี
เราเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เกิด
เราโตมาเหมือนพี่น้องกันแท้ๆ
ซึ่งก็เป็นเรื่องที่แปลก...
สักวันหนึ่งข้างหน้า
ถ้าฉันล้มหมอนนอนเสื่อเป็นเวลานานๆ
ฉันจะคิดถึงเพื่อนพี่รอง ที่อยู่บ้านถัดไปของต้นไม้แข็งแรงนั่นตลอดไป
ฉันคิดถึงเขาทุกครั้งที่กินข้าว
แม้แต่ยามนอนฉันก็คิดถึงเขา
ฉันชอบเขามากที่สุด
แต่ฉันจะทำยังไงดี
สมัยนี้ผู้หญิงเป็นฝ่ายพูดทุกอย่าง ถ้าพวกเธออยากอยู่กับเขา
แต่ตอนนั้น
ฉันนึกภาพเรื่องพวกนี้ไม่ออกเลย
ใต้ต้นไม้ที่แข็งแรงต้นนั้น
ตอนที่ฉันคิดถึงพี่เขา
แม้ว่าฉันอยากเจอเขาแต่ก็ต้องอดกลั้นเอาไว้
และได้แต่ร้องห่มร้องไห้เท่านั้น
หรือว่าคนนั้น
จะเป็นคุณปู่ครับ
ใครว่าใช่ล่ะ
ขนาดเธอยังเดาว่าเป็นเขา
ไม่ใช่ท่านใช่มั้ยครับ
ฉันเก็บความรู้สึกที่ให้กับเขา ไว้ในก้นบึ้งหัวใจตลอดมา แต่ว่า...
ตอนที่ฉันอายุ 20 ปี
ฉันก็ได้แต่งงานกับ
ปู่ของซองกยูน
ในปีนั้น พี่คนนั้น...
ก็โดนลากเข้าสู่สงคราม
เพราะฉันเป็นเมียของชายอื่น
ฉันจึงไม่มีโอกาสร่ำลาเขา
ฉัน...
เหม่อมองบ้านของพี่คนนั้นทุกวัน
ฉันร้องไห้ฟูมฟายอยู่คนเดียว
ปู่ของซองกยูน
อยู่ในบ้านหลังนี้ไม่นานนัก
เขาอยู่กับเมียน้อย
ที่หมู่บ้านถัดไป
กับฉัน
เขาแค่มีลูกด้วยคนหนึ่ง แล้ว...
เขาก็ไปหาผู้หญิงคนนั้นทันที
ภายหลังฉันรู้
ว่าก่อนที่เขาแต่งงานกับฉัน
พวกเขารักกันมาก
ตอนที่เราอยู่ด้วยกัน
ฉันแค้นใจเขามาก
และเราก็ทะเลาะกันอย่างหนักด้วย
ตอนนี้เขาได้ตายจากไปแล้ว
ทั้งฉัน...
และชายแก่คนนี้
เรามีชีวิตที่น่าสงสาร
แม้ว่าฉันจะเป็นผู้ให้กำเนิดและเลี้ยงดูลูก...
แม้ว่าเด็กคนนั้นจะอายุเกือบ 60 ปีแล้ว...
จนถึงขณะนี้...
ทุกครั้งที่สายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิโชยพัดมา...
ทุกครั้งที่ดอกไม้ผลิบาน...
แม้ในตอนนี้
ฉันจะคิดถึงเรื่องในตอนนั้น
ตอนนั้นฉันอายุได้
20 ปีพอดี
ฤดูใบไม้ผลิที่ฉันอายุ 20 ปี
ที่แม้จะผ่านมา 64 ปีแล้ว...
แม้ในตอนนี้
ฉันก็ยังคิดถึงช่วงเวลาเหล่านั้น
ถ้าฉันรู้ว่าตัวเองจะเสียใจจนถึงตอนแก่
ฉันน่าจะ
บอกเขาไป
ว่าฉันรักเขา
ฉันน่าจะบอกลาเขาครั้งสุดท้าย
ย่าเป็นคนโง่ใช่ไหม
แม่ซองกยูน ช่วยสามีฉันด้วย
ไปกันเถอะ
ไปกันเถอะ สามีฉันจะฆ่าตัวตาย
ได้โปรดช่วยสามีฉันด้วย
อะไร เกิดอะไรขึ้น
เขาโดดลงทะเลแล้วบอกว่าจะฆ่าตัวตาย
เขาว่ายน้ำไม่เป็น เราจะทำยังไงดี ฉันจะทำยังไงดี
พวกผู้ชายไปที่ศาลากลางกันหมด ไม่มีใครอยู่สักคน
ได้โปรดช่วยฉันด้วย ได้โปรด
เธอว่ายน้ำเป็นใช่ไหม
อะไรนะครับ
การเปลี่ยนชื่อซัมชองโพเป็นซาชอนทันทีจะดีกว่า
ในช่วงที่เมืองนี้กำลังเจริญรุดหน้า
คุณพูดเรื่องอะไร
ทำไมเอาเรื่องแบบนี้มาพูดที่นี่
เพราะการที่คนอย่างคุณที่พูดโดยไม่รู้ว่า พวกเขาคิดอย่างไรเป็นเรื่องไร้สาระสิ้นดี
แค่นี้ภาพลักษณ์ของซัมชอนโพก็ย่ำแย่อยู่แล้ว
งั้นคุณก็ยอมรับแล้วล่ะสิ
ว่าซัมชอนโพไม่มีภาพลักษณ์ที่ดี
เมืองใหม่ที่จะรวมสองเมืองให้เป็นหนึ่งเมือง...
ควรจะสลัดภาพลักษณ์ที่ไม่ดีทั้งหมด
และเริ่มต้นใหม่ให้ถูกต้อง
เมืองซาชอน ดียังไง
เขาพูดเรื่องต่างๆที่ฟังไม่เข้าท่าเลย
ทั่วทั้งโชซอน มีใครบ้างที่ไม่รู้จักซัมชอนโพ
แล้วใครรู้จักซาชอนบ้าง
อีกอย่าง ใครๆก็รู้ว่าซัมชอนโพคือเมือง
นี่เป็นสิทธิที่เราควรใช้เป็นชื่อเมืองไม่ใช่เหรอ
ยุติเรื่องนี้แล้วให้ชื่อว่าเมืองซัมชอนโพเถอะ
นี่ ลุง
ไม่รู้จักสุภาษิตที่ว่า "อย่าเทเหล้าใหม่ลงในขวดเก่า" เหรอ
รู้มั้ยว่าชื่อซาชอนฟังไพเราะเพราะพริ้งแค่ไหน
เขาพูดเรื่องไร้สาระอะไรกัน
คุณเยินยอว่าซัมชอนโพเลิศเลอเฟอร์เฟค
แล้วเมืองซาชอนไม่สำคัญงั้นเหรอ
ชื่อซัมชอนโพเหมาะที่สุด
ผมบอกว่าชื่อซาชอนเหมาะกว่า เราต้องการภาพลักษณ์ใหม่
ใช้ชื่อเมืองซัมชอนโพดีกว่า ไม่มีใครรู้จักซาชอนหรอก
เมืองซาชอน
เมืองซัมชอนโพ
เมืองซาชอน
ขอโทษครับ
ผมขออนุญาตพูดเรื่องหนึ่งได้ไหมครับ
ลูกชายฉันเอง
เขาไปเรียนมหาวิทยาลัยที่กรุงโซลนะ
ได้ฟังเรื่องทุกอย่างที่พูดเมื่อกี้แล้ว
เมืองซาชอนมีเหตุผลที่ดี
ส่วนเมืองซัมชอนโพก็มีเหตุผลที่เข้าท่าเหมือนกัน
จะเป็นซาชอนหรือว่าซัมชอนโพ
เป็นเรื่องที่ตัดสินใจได้ยากจริงๆครับ
งั้น พวกคุณคิดยังไงกับเรื่องนี้ครับ
เมืองซาชอน...
เมืองซัมชอนโพ
แทนที่จะแบ่งสองเมืองนี้ออก
ซาชอน (ซาชอน = 4000 )
ซัมชอนโพ ( ซัมชองโพ= 3,000)
เรามารวมสองเมืองนี้เข้าร่วมกัน
ชิลชอนโพเป็นไงครับ (ชิลชอนโพ = 7,000)
เจ้า เจ้าบ้า
แกคิดว่าที่พูดมาฟังเข้าท่างั้นเหรอ แกคิดว่าชื่อเมืองเป็นเรื่องเล่นๆงั้นเหรอ
ลูกเต้าเหล่าใครกัน
บอกแล้วไงว่าเอาเด็กเมื่อวานซืน เข้ามาในที่แบบนี้ไม่ได้
ชิลชอนโพอะไรกัน ชิลชอนโพงั้นเหรอ
ไอ้ลูก...ไปกัน ไปกันเถอะ
อย่ามาที่นี่อีก
ฉันจะ
ฉันจะตายให้ดู
เรื่องทุกอย่างจะได้จบๆไปซะ
ยองอ๊ก
ฉันรักเธอ
ไม่นะ อย่านะที่รัก
คุณทำแบบนั้นไม่ได้นะ
แล้วฉันจะอยู่ยังไง
จะทำยังไง
ฉันจะทำยังไงดี
ลุงครับ
ลุง
ลุงครับ
ขึ้นมาเถอะครับ ลุง
อย่าแตะต้องฉัน
ขึ้นมาเถอะครับ ลุง ทำไมทำแบบนี้ครับ
-ฉันอยากตาย -ลุงครับ
ฉันบอกให้ปล่อยไง
~ ความขมขื่นที่เธอมีนั้น ~
~ ทิ้งลงทะเลแล้วลืมให้หมด ~
~ มองดูท้องฟ้าด้วยใจที่สิ้นหวัง ~
~ที่ตรงนี้ช่างสวยงาม ~
~ฉันอยากไปทะเลกับเธอในฤดูหนาว ~
~ที่มีคลื่นเหมือนดังลมหายใจ~
~สุดขอบฟ้าไกลไร้ที่สิ้นสุด ~
~เต็มไปด้วยความสุขสันต์ ~
~ฉันอยากไปทะเลกับเธอในฤดูหนาว ~
~ที่มีคลื่นเหมือนดังลมหายใจ~
~สุดขอบฟ้าไกลไร้ที่สิ้นสุด ~
โธ่เอ๊ย ใครเอาถังแก๊สในครัวไป
ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว
ถังแก๊สอยู่ไหน
แกยังกินข้าวลงอีกเหรอ ไอ้เด็กบ้า
เฮัอ ฉันอายแทบแทรกแผ่นดินหนี
ทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้ตอนเรากำลังกินข้าวอยู่นะ
ฟังดูแล้ว ความคิดนี้ก็เข้าท่านี่
ไม่คิดอย่างงั้นเหรอ
ความคิดนะดีครับ
แต่ว่าพูดไม่ถูกที่ถูกเวลา
เรื่องแบบนี้เราต้องเม้าท์มอยในวงเหล้ากับเพื่อนเท่านั้นครับ
ฉันคงไปศาลากลางไม่ได้อีกแล้ว
ฉันจะไปได้ยังไง คนทั้งหมู่บ้านคงหัวเราะเยาะฉันแน่
พอเถอะ พอได้แล้ว
ครอบครัวเราทะเลาะกันพอแล้ว
ทำไมต้องให้เพื่อนซองกยูนมานั่งฟังด้วย
คนหนึ่งถูกระเบิดควันนอนสลบอยู่
แล้วลูกชายตัวเองยังโดนเรียกว่าโง่เง่าเต่าตุ่น
พอเถอะ
วันพรุ่งนี้ก็เป็นวันปีใหม่แล้ว
เห็นบอกว่าจะพากันไปดูพระอาทิตย์ขึ้นนี่นา
หนูน่าจะ
กินอาหารพวกนี้ให้เยอะๆด้วย
มัวทำอะไรอยู่ คนอื่นๆสูงแซงหน้าไปหมดแล้ว
ว่าแต่ พ่อครับ
พรุ่งนี้พ่อจะให้พวกเรานั่งเรือพ่อใช่ไหมครับ
ใช่สิ
พวกเธอไม่เคยเห็นพระอาทิตย์ขึ้นจากทะเลใช่มั้ย นั่นนะงามสุดๆ
ฉันเช่าเรือไว้ให้แล้ว เพราะงั้นก็พากันออกไปแต่เช้ามืดแล้วกัน
อะไรนะครับ
ตอนเช้ามืด เหรอครับพ่อ
จะไปถึงเกาะฮันซาน ต้องตื่นแต่เช้าแล้วออกตั้งแต่ตี 5
ถ้างั้นผมขอตัวนะครับ เพราะพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้ามืด
ราตรีสวัสดิ์ครับ
ดื่มกาแฟกันเถอะ
เอ้า
นี่ของคุณ
แล้วนี่ก็ของลูก
สำหรับหนู ฉันชงในสัดส่วน 3:3:3 เลยนะ
กาแฟสามส่วน ครีมสามส่วนแล้วก็น้ำตาลอีกสามส่วน
กินเยอะๆ จะได้โตไวๆ
เธอนะตัวเตี้ยเหมือนคนแคระ
นั่นสิ
กินเยอะๆนะ จะได้โตไวๆ
แต่หน้าตาเธอดูสะสวย
แถมยังดูฉลาดอีกด้วย
รีบดื่ม เร็วเข้าสิ
ฝีมือชงกาแฟของฉันเทียบเท่า นักชงกาแฟตามร้านเชียวนะ
เพราะต้องเตรียมกาแฟให้ลูกเรือตั้งหลายครั้ง
รีบดื่มสิจ๊ะ เดี๋ยวจะรู้ว่ารสชาดดีแค่ไหน
แม่ ที่จริงแล้วเธอไม่ชอบ...
โอ้โฮ อร่อยจังเลยค่ะ
ใช่มั้ยล่ะ อร่อยใช่มั้ย
ฉันก็จะไปนอนแล้ว
อย่าลืมเตรียมกาแฟไว้ที่เรือพรุ่งนี้เช้าด้วยนะ
ได้สิ
นี่ นายเป็นพระราชาหรือไง
ไม่เห็นเหรอว่าผู้หญิงเขาทำงานกันอยู่
แม่คะ ซองกยูนไม่ขยับตูดเลยค่ะ
ลูก ล้างจานแล้วกันนะ
นายจะไปไหน
ดึกดื่นแบบนี้ นายจะไปไหน
โซล
ไม่เป็นไรหรอก ฉันไปคนเดียวได้ ฉันยังมาคนเดียวเลย
ฉันแค่นั่งรถบัสกลับเท่านั้นเอง
แค่สิบนาทีก็ถึงท่ารถแล้ว กลับเข้าห้องไปเถอะ
ยังไงก็ไปด้วยกันเถอะ ฉันจะพานายไปเอง
ตอนนี้ฉันหายง่วงแล้ว ไปกันเถอะ
เธอจะกลับไปโซลตอนนี้จริงๆเหรอ
คุณย่า ยังไม่เข้านอนเหรอครับ
คนแก่มักจะนอนไม่ค่อยหลับ
เธอบอกว่าจะกลับโซลตอนนี้งั้นเหรอ
ครับ คุณย่า
พรุ่งนี้เช้าผมมีนัดสำคัญที่โซลครับ
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
เธอก็น่าจะไปตอนรุ่งเช้าสิ
ตอนกลางคืนถนนหนทางมืดมิด
ผมจะระมัดระวังครับ
จะทำยังไงดี ฉันรู้สึกเศร้าใจนิดๆ
วันหลังผมจะแวะมาอีกครับ คุณย่า
วันหยุดสุดสัปดาห์ ผมจะมา พร้อมกับซองกยูนอย่างแน่นอนครับ
ฉันจะ...
มีชีวิตอยู่ถึงตอนนั้นไหมนะ
ก่อนที่ฉันจะตาย
ฉันจะได้เห็นเธออีกหรือเปล่า
คุณย่า อย่าพูดแบบนั้นอีกนะครับ ผมบอกแล้วว่าจะกลับมาอีก
คุณย่า
ต้องรักษาสุขภาพให้แข็งแรงจนถึงตอนนั้นนะครับ
เพลง "ฝังความเสียใจไว้ในอดีต" ของบลูสกาย เดือนธันวาคม ปี 1994 ~ เรามิได้คุยเรื่องนี้กันบ่อยนัก ~
ผมไปล่ะ
~ถ้าหากเราได้ประสบพบหน้า ควรบอกลากันเช่นไร~
~ยังเหลือความปรารถนาอีกมากมายเหลือเกิน ~
เข้าไปข้างในเถอะครับ
จะมีวันแบบนี้
ทั้งแฮแท ซองกยูนและ ยูนจิน
วันที่พวกเขากลับบ้านพร้อมน้ำตาคลอเบ้า
แม้จะกลับหอพักแล้ว เหตุการณ์ ในวันเหล่านั้นก็ยังทำให้พวกเขาจุกเสียดในอกทั้งวัน...
วันเหล่านั้นเป็นวันที่เพื่อนๆกลับจากบ้านเกิด
การร่ำลาเป็นเรื่องเศร้าแล้วก็ไม่คุ้นเคยแบบนั้นแหละ
คนเราไม่เคยชินกับการลาจาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าเป็นการกล่าวลาครั้งสุดท้าย
ถึงแม้จะเป็นความผูกพันแค่หนึ่งวัน ก็ทำให้จิตใจเศร้าไปแสนนาน
ปี 1994
ก็เป็นแบบนั้น
เราบอกลากันซึ่งอาจเป็นครั้งสุดท้าย
และเรา
ยังมีค่ำคืนแห่งชะตากรรม
ซึ่งอาจเป็นครั้งสุดท้ายด้วย
โอเค
รอเดี๋ยว
ใครนะ
โอ๊ะ หมาน้อยเหรอ ว่ามา
ดูหนังเหรอ
ไปดูหนังกลางดึกทำไม
รีบมานะครับ
อ้อ ก็ได้
โรงหนังอยู่ไหนล่ะ
โรงหนังจองทงใช่มั้ย
ดูหนังโต้รุ่งเหรอ ดูสามเรื่องติดกันงั้นเหรอ
อืม...
ก็ได้ รอแป๊บ หมาน้อย พี่กำลังจะไป
เออ เออ
ฉันไปก่อนล่ะ
-ไปไหน -อาจารย์เรียก ฉันต้องไปแล้ว เรื่องด่วนนะ
อะไรกันเนี่ย
ทำไมนายถึงไม่นอนที่นี่แล้วค่อยไป
ขึ้นรถเที่ยวแรกในตอนเช้าก็ได้นี่
ไม่ล่ะ
พรุ่งนี้เช้าฉันมีประชุม
ถ้านายจะมาแค่แป๊บเดียว แล้วจะมาทำไม
ใช้เวลาตั้ง 6 ชั่วโมงขามาแล้วก็ 6 ชั่วโมงขากลับ
ฉันไม่เก็ตนายเลยสักกะติ๊ด หาเรื่องเหนื่อยเปล่าๆ
เธอโง่หรือเปล่า
เข้าไปกันเถอะครับ รุ่นพี่
อ้อ
ถ้างั้น...
ถ้าเราดูหนังสามเรื่องรวด เราต้องอยู่นี่นานแค่ไหนกัน
ฉันกับนายต้องมาเค้าท์ดาวน์ปีใหม่ด้วยกันงั้นเหรอ
น่าสมเพชชะมัด พวกหนุ่มขี้เหงา
ปีที่แล้ว ฉันก็อยู่กับหนุ่มเมืองมาซาน
แต่เราก็มีโกโซยองและก็ชเวจินชิลนี่ครับ
คิดซะว่าเราเค้าท์ดาวน์พร้อมพวกเขาล่ะกัน
รีบหน่อยครับ
พี่ดูเรื่อง"แผนฆ่าเมีย"แล้วใช่มั้ย
ฉัน...
รู้มั้ยว่าทำไมฉันถึงมาที่นี่
นั่งรถมา 6 ชั่วโมง เพื่อมาอยู่แค่ 3 ชั่วโมง
แล้วก็นั่งรถกลับอีก 6 ชั่วโมง
เธอรู้มั้ยว่าฉันทำแบบนี้ทำไม
ฉันคิดว่าเธอรู้ดีอยู่แล้ว...
แต่ว่าครั้งนี้
ฉันควรพูดให้ชัดเจน
เพราะใกล้จะสิ้นปี...
ฉันแอบรักข้างเดียว 2 ปี ไม่ได้หรอกนะ เธอรู้ไหม
ฉันชอบเธอ
ฉันเลยต้องถ่อมาถึงที่นี่
แต่ฉันไม่ได้ขอร้องให้เธอชอบฉันหรอกนะ
ฉันรู้ว่าเธอชอบคนอื่นแล้ว
เพราะฉะนั้น
ฉันคิดว่าจะไม่บอกเธอ แต่ว่า
ฉันจะทำยังไงกับเรื่องที่ฉันชอบเธอ
ฉันคิดว่าคงจะรู้สึกเสียใจถ้าไม่ได้บอกเธอวันนี้
ฉันอยากบอกก่อนที่จะสิ้นวันนี้
เหลืออีก 10 วิ
8, 7,
6, 5,
4, 3,
2, 1.
สุขสันต์วันปีใหม่นะ
รักครั้งแรกและวัย 20
จะมีคำไหนที่น่าจดจำ แล้วทำให้หัวใจเต้นรั่วเหมือนสองคำนั้น
31 ธันวาคม 1994
ชีวิตวัย 20 ปีก็จบลงแบบนั้น
เหมือนกับ รักแรกของพวกเรา
ที่กำลังรอวันเริ่มต้นใหม่
เอ่อ เมื่อวานพี่ไม่ได้ดูเรื่อง "แผนฆ่าเมีย" กับนาจองเหรอครับ
เฮ้อ จะทำยังไงดี พี่ดูเรื่องนี้แล้วสินะ
ผมเอาตั๋วไปเปลี่ยนดูเรื่องอื่นดีมั้ยครับ
ไม่ต้อง ไม่เป็นไรหรอก
ฉันจำเนื้อเรื่องไม่ได้อยู่แล้วแหละ
หา
อ้อ คือว่า
ฉันดูแล้วเมื่อวานนี้ แต่ว่า
ฉันจำเรื่องราวไม่ได้
ไปกันเถอะ โคโซยองคงรอเราอยู่
อืม
เป็นแบบนั้น
รักแรกของพวกเรา ก็เป็นแบบนั้นแหละ
ที่เต้นตึ้กตั้กไปอีกแบบหนึ่งก
1 มกราคม 1995 เมืองซัมซอนโพ กยองซางใต้
พ่อ ไม่มีใครมาหรอก
พวกเราไปกันเองเถอะครับ
เด็กหนุ่มสาวพวกนี้ไม่เคยรักษาคำพูดเลย
ลูกชายพ่อดีที่ซู้ด
โผล่มาแล้วคนหนึ่ง
ใครกันนะ
ไอ้หนุ่มดันทุรัง (แฮแท)หรือเปล่า
ยัยเตี้ยแคระนี่นา
แกว่าใครมานะ
ยัยเตี้ยแคระไงครับ
พ่อรู้จักดี ยัยตัวเล็กนั่นไง
คนหน้าสวย ผิวขาวราวไข่มุกไงครับ
เอาเข้าไป
อ๋อ ยัยตัวเล็กนั่น...แกต้องปิ๊งเธอแน่
~ในบรรดาผู้คนทั้งหลาย~
~ฉันโชคดีมากมายที่ได้เจอะเจอเธอ~
ไปนั่งด้วยกันตรงโน้น พวกแกจะได้มองเห็นวิวชัดๆ
จะออกเรือแล้วนะ
~ในโลกที่แสนวุ่นวายใบนี้~
~ถ้าฉันไม่ได้พบเจอเธอ~
~ในใจกลางโลกที่กว้างใหญ่ใบนี้~
~ ก็แสนสุขใจที่ได้เจอเธอ ~
~หัวอกฉันคงกลัดหนอง~
~ ถ้าไม่ได้พบเจอเธอ ~
~ความทุกข์ยากในอดีตนั้นสุดแสนจะทนไหว~
~ฉันอาจถูกกลบฝังไว้ใต้ธุลีดิน ณ หนแห่งใด~
?ฉันตกหลุมรักเธอ คนที่ฉันเฝ้ามองอยู่ ?
~ถึงแม้จะยังมิได้บอกเธอว่า เธอคือเหตุผลหนึ่งในดวงใจ~
~ที่ทำให้ฉันมีลมหายใจถึงตอนนี้~
เธออธิษฐานขอพรรึเปล่า
อืม
ขอพรอะไรอ่ะ
ขอให้พี่แทจิอายุยืนยาว
ยัยตัวเปี๊ยก...
โตซะทีสิ ยัยนี่
แล้วนายล่ะ ขอพรอะไร
บอกมา นายขอพรอะไร ทำไมฉันต้องตอบฝ่ายเดียวล่ะ
ฉันขอพรให้ได้จุ๊บครั้งแรก
เอ่อ ถ้างั้น...
พ่อทำให้คำอธิษฐานของฉันเป็นจริง
~ความทุกข์ยากในอดีตนั้นสุดแสนจะทนไหว~
~ฉันอาจถูกกลบฝังไว้ใต้ธุลีดิน ณ หนแห่งใด~
~ฉันตกหลุมรักเธอ คนที่ฉันเฝ้ามองอยู่~
~ถึงแม้จะยังมิได้บอกเธอว่า เธอคือเหตุผลหนึ่งในดวงใจ~
~ที่ทำให้ฉันมีลมหายใจถึงตอนนี้~
นี่อะไรกัน
อะไรครับพ่อ
ใครเอาโกโก้มา
แม่แกสติสตังไม่อยู่กับร่องกับรอยเลยพักนี้
โธ่เอ๊ย เมียฉัน...
จำสับสนได้ไงกัน หรือว่าจะใกล้วัยทองแล้ว
ฉันกะจะจิบกาแฟชมพระอาทิตย์ขึ้นซะหน่อย
ดื่มทำไม กาแฟไม่ดีต่อสุขภาพนะครับ
แกเป็นคนชงใช่มั้ย
เปล่า ไม่ใช่ครับ
เหมือนกับจูบแรก ที่คาดเดาไม่ได้
ความรักของพวกเราก็คาดเดาล่วงหน้าไม่ได้เช่นกัน
ชีวิตวัย 21 ปีของพวกเรา
และปี 1995 ก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
ถนนซังอัม กรุงโซล ปี 2013
นี่ นี่ นี่ พอได้แล้ว ถ้าชดเหล้าแบบนี้ เดี๋ยวก็พูดจ้อไม่หยุด
นี่ ฉันทำแบบนั้นสมัยละอ่อน ทุกวันนี้ไม่ทำแล้วย่ะ
ว่าแต่ นาจอง
พวกเรา
ดื่มเหล้าในขวดโหลนั้นได้มั้ย
ไม่ได้
นี่ไม่ใช่เหล้าธรรมดานะ พ่อเก็บรอไว้ตั้งยี่สิบปี เพื่อดื่มฉลองถ้าทีมโซลทวินส์ได้ชัยชนะอีกครั้ง
นี่ แต่ทีมของพ่อก็เข้ารอบสุดท้าย ในการแข่งนอกฤดูการนี่นา
นั่นสิ ได้ที่สองเชียวนะ น่าจะดื่มฉลองกันหน่อย
นี่ แล้วต้องรออีกนานแค่ไหนกว่าทีมเขาจะชนะอีก
ปีนี้ แฟนคลับของทีมโซลทวิน ก็ดีอกดีใจแทบแย่แล้วนี่
นายเป็นแฟนทีมSeoul Twins ตั้งแต่ตอนไหน ไอ้เซาะกราว
นี่ ใช่แล้ว ลองดื่มดูสักหน่อย พ่อไม่รู้หรอกถ้าเราเทโซจูใส่ลงไปแทน
ใช่ป่ะ
ฮัลโหล
ค่ะ แม่ เป็นไงบ้างคะ
อ๋อ พ่อชินแออยู่ข้างๆหนูค่ะ
อะไรนะคะ
จริงเหรอคะ
ตายแล้ว หนูน่าจะไปแจ้งข่าวกับสถานีวิทยุ
ได้ค่ะ ได้
พวกเราจะเตรียมส่วนนั้นเองค่ะ
แล้วเรื่องสถานที่จัดงานแต่งละคะ
อุ๊ยตาย จะไปฮันนี่มูนด้วยเหรอคะ
ว้าว สุดยอดจริงๆ
เข้าใจแล้วค่ะแม่ เดี๋ยวเราจะตรียมส่วนของเราเอง แม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ ดูแลสุขภาพด้วยค่ะ
ค่ะ
ซัมชอนโพเหรอ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
มีคนจะแต่งงานงั้นเหรอ ทำไมอยู่ๆก็พูดถึงสถานที่จัดงานแต่ง
เธอกำลังจะแต่งงานนะ
ใครกัน
คุณย่า
คุณย่าฝ่ายสามีอ่ะ
นี่ คุณย่าคนนั้นยังมีชีวิตอยู่อีกเหรอ
นายไม่รู้หรือไง
ปีนี้ท่านอายุ 102 ปีแล้ว
ปีก่อน ท่านยังพูดถึงนายเลย
ปีนี้ท่านจะแต่งงานอีกครั้ง
คราวนี้ ฝ่ายชายอายุน้อยกว่าท่าน 20 ปี
นี่
แล้วคุณปู่ในความทรงจำของท่านไปไหน คนที่อาศัยอยู่ตรงข้ามต้นไม้ใหญ่ในเมืองไง
คุณย่าเคยบอกว่าลืมเขาไม่ได้ไม่ใช่หรือ
นายรู้เรื่องคุณปู่ได้ยังไง
คุณย่าบอกฉันว่าเขาเป็นรักแรกของท่าน
ที่แยกจากกันเพราะว่าเขาถูกเกณฑ์ไปรบ
นายพูดเรื่องอะไร
ที่แยกจากกันไม่ใช่เพราะคุณปู่ถูกเกณฑ์ทหารหรอกนะ
แต่คุณปู่คนนั้นแต่งงานแล้ว
หา
คุณย่าฉันไปให้ท่าคนที่มีลูกมีเมียแล้ว
นายเชื่อคำพูดของคุณย่าไม่ได้หรอก
คุณย่าเป็นกิแซงคนสุดท้ายแห่งโชซอน สะตอบอแหลสุดๆ
นี่ นี่ นี่ เอ้า เอ้า ชนแก้ว
แสดงความยินดีกับการแต่งงานครั้งที่สี่ของคุณย่ากันเถอะ
ชนแก้ว ชนแก้ว เพื่องานแต่งงานครั้งที่สี่
บราโว่ ร่วมฉลองกันหน่อย
ครั้งที่สี่เชียวนะ
ให้ตายสิ
นั่นไม่ใช่นิสัยปกติของยูนจินตอนเมานะ
- เมื่อไม่นานมานี้ บิงแกร... - เธอจะไม่หยุดพูดใช่มั้ย
แฮแทของเรา จนถึงตอนนี้... นี่ เธอเป็นอะไร...
นี่ เจ้าทึ่ม
ความรักที่เฝ้ารออย่างอดทน และคอยปกป้องคนรัก
ผู้ชายที่เฝ้ามองแต่ฉันโดยไม่ปริปากพูด เป็นผู้ชายเจ๋งเป้งสำหรับฉัน
รักข้างเดียว
ถึงแม้จะเจ็บปวดแล้วเป็นเรื่องปวดหัว...
ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีทางหนีพ้น พราะว่านั่นเป็นรักข้างเดียว
การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ฉันเหมือนกับขยะมาก
เฮ้อ ยัยเด็กนี่
พ่อกับแม่ก็รู้เรื่องแล้ว
ไม่ว่าจะสมหวังหรือถูกเขี่ยทิ้งอย่างไม่ไยดี...
ฉันห่วยแตกขนาดนั้นเลยเหรอ นายคิดว่าไง
ถ้าหากเป็นฉันละก็...
ถ้าเราอยากจะจบรักข้างเดียว หนทางเดียวคือการสารภาพรัก